goldencairn.web-log.nl

Welkom op mijn weblog ! Je kan hier lezen over mijn dagelijkse bezigheden. Ik woon in het franstalige gedeelte van Zwitserland. Samen met Yves hebben we drie zonen, de oudste Alex (21, de middelste Christophe (11) en dan de jongste Yannick (9). Ik heb vele hobbies waarvan de voornaamste patchwork, scrapkaarten maken en machinaal borduren zijn. Verder hebben we cairn-terriers waar we ook af en toe een nestje mee hebben. Inmiddels hebben we ook een aantal cavias. Oh ja, mijn naam is Marjolein Kuenzli en ik ben 45 jaar.

Fotos van Elst

Heb zojuist de fotos die ik gemaakt had in Elst op m'n computer gezet, de meesten zijn van de eettafels toen we de pakjes met de pannenlappen kregen. Het staat reuzegezellig al die pakjes, en ik heb het idee dat achteraf zelf de mensen die het maar niets vonden, het toch leuk vonden. Of zou dat een verkeerd idee zijn?

En hier nog een fotootje van wat ik bij Marina gekocht heb, de clover draadknipper had ik al, maar staat er ook toevallig op. Had erook nog mooie bijpassende stofjes gekocht. Laura heeft ze nog voor me omgewisseld want ik had FQ's gekocht en moest eigenlijk halve meters hebben. Thanks hé!!

Week na Elst

Inmiddels is de eerste week na Elst alweer bijna voorbij. Wat heb ik genoten, al die leuke, lieve, inspiratievolle mensen !! Mijn quilt- en patchbatterij is nu weer volledig opgeladen. Het afgelopen jaar heeft het daar wel een beetje aan gemankeerd, omdat mijn hand niet wilde doen wat ik wilde. Maar momenteel gaat het heel goed, en heb ik weer zin om te patchen. En zin om te stitcherien, en zin om te breien enz. Laat ik maar eerst eens gaan beginnen met wat affo''s te produceren.

Ondanks de vertraging bij vertrek door een deur van het vliegtuig die wel dicht ging, maar waarbij ze nog steeds het berichtje kregen dat hij open was, kwamen we maar iets te laat aan op Schiphol. Ook stopte het vliegtuig voor het eerst op een plek, waar we niet naar toe hebben hoeven taxiën, wat tot gevolg had dat ik precies op de normale tijd "buiten" was. Om half 10 stond Lucia me al op te wachten op het station in Almere. Even naar AH voor de nodige dingetjes, (en de fles martini want anders kan ik niet slapen...) en we gingen op weg. In Almere was er precies de week ervoor een nieuwe hobbywinkel in Doe Mere geopend, een hele grote scrapbookingwinkel, en boven stofjes voor kleren. Daarna nog naar Marina, weer een patroontje gekocht en lapjes voor een stitchery van Leanne's House, en ook nog even naar Paper & Pictures in Doorn. Geweldige winkel is dat ook! Toen kon de pret beginnen en precies om 3 uur kwamen we aan in Elst. We hadden weer dezelfde slaapkamer als vorig jaar, dat was wel lekker. Ik slaap altijd zo slecht op dit soort gelegenheden, en als ik dan hetzelfde bed heb, is het toch wat makkelijker.

Vrijdagavond gingen we al om een uur of 12 naar bed, maar omdat ik vanaf 3h15 'smorgens al op was, mocht dat ook wel. De nacht erna 5 uurtjes op bed gelegen en toch weer om 7 uur op. Dus ook niet echt veel geslapen en 'savonds pas om 1 uur weer naar bed. Logisch dat ik maandag nog een beetje wazig was !

Kortom een super gelslaagd weekend! Verheug me nu al op volgend jaar!! De voorbereidingen zijn overigens al begonnen!!

Nog 1 nachtje slapen...

En het is weer Quiltweekend in Elst!! Ik ga vannacht al op weg, want mijn vliegtuig gaat bere-vroeg (6h15). Zo heb je nog eens wat aan je dag, nietwaar?

Bijna alles staat klaar, kleren ingepakt, kadootjes ingepakt, nog een envelop voor iemand klaargemaakt om in Nederland te posten, wat een organisatie hé.
M'n tas heb ik even flink uitgemest, want wat daar allemaal wel niet inzat. En dat zal me dan toch niet gebeuren dat ze die daar leeg gooien met al mijn rommel erin.

Verder neem ik spulletjes mee om verder te gaan met de DJ, wat hexagonnetjes, nog een klein werkje. Helaas kon ik geen mooigekleurd keeperband kopen hier, dus het workshopje kan ik niet aan meedoen. Het waren allemaal van die primaire kleuren en daar hou ik niet van.

Yves moet het de komende dagen zien te redden met de jongens, maar dat zal wel lukken. Maar één schooldag, en dan het weekend vrij.
Moet hij me wel weer ophalen in Genève zondagavond, en morgen mag hij lekker vroeg op om me weg te brengen.:-)))

Het was hier vandaag overigens heerlijk weer, in het zonnetje was het zelfs warm. De sneeuw smelt snel nu, gelukkig maar. Ik hoef nu héél lang geen sneeuw meer te zien hoor!

Wens jullie allemaal een fijn weekend, ook de thuisblijvers natuurlijk!!

Vrijdag de dertiende...

Vanmiddag, om precies te zijn over twee uur, komen Yannick en Christophe weer terug van hun skie-kamp. Dat gaat van school uit en het is voor de derde tot en met de 6e klas van de lagere school. Voor Yannick was het dus de eerste keer dat hij meegin. Ik ben o ntzettend benieuwd hoe het gegaan is. Ze hebben heel koud weer gehad helaas.Heel veel sneeuw en een dag een hele koude en harde wind.

HEb deze week allerlei klusjes geklaard, en veel weggeweest en dergelijke. Woensdagochtend had ik een vriendin hier, die ook kinderlooas was deze week. We hebben zo gezellig zitten praten. Ze vond het heel leuk om al mijn winkelspulletjes te zien en wil graag eens hierkomen voor een workshopje om een kaart te maken. Dat valt best te regelen en lijkt me ook heel leuk om te doen.

Gisteren heb ik een andere vriendin gezien, die ik al heel lang ken, maar omdat ze nu een stuk verderweg woont (in Sion) is het veel moeilijker om wat af te spreken samen. Het was heel gezellig, de uren vlogen voorbij. Op de heenweg was het ontzettend slecht weer, een ware sneeuwstorm, en tone ik terugreed in de middag scheen de zon en was er geen sneeuw meer te bekennen op de snelweg. Vanmorgen moest ik ook weer weg want de honden werden getoiletteerd, dus die zien er nu weer heel mooi uit. Ik heb in die tijd boodschappen gedaan, en lekker zitten kletsen met de toiletteerster.

Verder is de week eigenlijk omgevlogen. Ik had nog een paar bestellingen gekregen, die weg moesten, wat achterstallige administratie bijgewerkt, de kamers van de jongens opgeruimd, gestoft en gezogen en hun bedden verschoond.

Over precies een maand (4 weken) ga ik naar het Quiltweekend, waar ik me zoals altijd ontzettend op verheug. Het afgelopen jaar heb ik bijna niets kunnen doen aan quilten en patchwork. Maar dat gaat ongetwijfeld weer komen, al wil ik wel graag eerst wat ufo's wegwerken voor ik aan wat nieuws begin. Christophe heeft nog steeds zijn australische quilt met zweefblokken te goed, hij hoeft alleen nog maar doorgequilt te worden. En zo zijn er nog wel een aantal dingen die op me liggen te wachten....

Leuk

un bouquet de petits                                 chiens, pour toi ! 

                               

Half januari

Pff, niet te geloven dat de eerste helft van januari alweer om is. Vroeger vond ik het zo'n ontzettend lange maand!

M'n website is nu actief, ik heb al een eerste bestelling gehad. Heel leuk is dat. Nu moeten we nog wat reklame maken, want de mensen weten natuurlijk niet vanzelf dat mijn webshop er is.

Vorige week had ik stempels bij Penny Black besteld. Dat werd met Fedex geleverd, peperduur maar goed. Het was mijn eerste bestelling daar dus vooruit. Kijk ik gisteren op de tracking, zie ik daar dat mijn pakje via Singapore en  Subic Bay gaat. Dat is natuurlijk niet echt op het traject vanuit Canada (Ontario). Dus ik gemaild naar PB, en eerst kreeg ik een mailtje terug dathet Odd leek, maar dat het wel normaal was. Nog geen uur later weer een mailtje, ze had toch maar geinformeerd bij Fedex en we hebben een Case nummer gekregen want het bleek toch niet echt op de route. Nu zie ik vanmorgen dat mijn pakje vanuit Subic Bay naar Parijs is gegaan en vanmorgen aangekomen. Dus wie weet krijg ik het nog vandaag. Of anders toch zeker wel morgen. Als het maar niet verloren gegaan is. Ze zou ook nog informeren of ik een "no charge" kon krijgen omdat het te laat wordt geleverd, maar denk niet dat haar dat lukt. We zien het wel. Had best even met dat pakje  meegewild hoor, Singapore en Subic Bay !!   

Ik ga zo even een to do lijstje maken want anders komt er net als gisteren weer totaal niets van. Alhoewel ik wel een paar kaartjes gemaakt heb. Oh ja, en ook de glazen kast gedaan heb, met al het glaswerk en borden eruit, in de afwasmachine (dat was drie keer draaien voor de machine), en alles schoon weer in de kast. Staat toch wel wat frisser moet ik zeggen, alhoewel ik hier in dit huis de enige ben die het ziet...

Over twee maanden zitten we midden in het Quiltweekeind, ik verheug me er enorm op. Moet binnenkort maar alvast beginnen met dingen klaar te zetten enzo.

Aankondiging en Wensen

Allereerst wens ik iedereen die wel eens op mijn blogje meeleest een heel goed en gelukkig en vooral gezond 2009. Dat al jullie wensen uit mogen komen.

Tevens heb ik nog een officiele aankondiging, nee ik ben niet in verwachting mocht iemand dat soms denken, maar wel bezig met een webshop te openen voor scrapartikelen. Inmiddels ben ik ingeschreven bij de KvK in Zwitserland, en heb al het een en ander ingekocht. Begin januari gaat mijn webshop de lucht in hoor, of nou ja, de lucht in, de virtuele lucht dan, op het world wide web.
Dit is de link :

www.scraphouse.ch

Momenteel nog in de maak, dus er valt helaas niet veel te zien. Het zal in het begin geen grote shop zijn, maar in de loop der maanden uitgebreid worden. En ik ga er alleen maar artikelen verkopen, die ik zelf getest heb, en waar ik voor de 100% achter kan staan. Ook heb ik een blog, waar workshops op komen, en tips, en voorbeeldkaarten en dergelijke:

www.yourscraphouse.blogspot.com

Nu wens ik iedereen een knallend uiteinde, en een spetterend Nieuwjaar!!!

Laatste dag van het jaar

Onder het genot van een appelflapje en af en toe een lekkere oliebol, dacht ik ineens dat ik toch zeker dit jaar nog een blogje moest schrijven. Tja, daar is niet echt veel tijd meer voor. Over een paar uurtjes is het al 2009 !!

Dit heeft christophe op school gemaakt, een ontzettend mooie slinger met lichtjes erin, die gaan we na de kerst ook nog gebruiken. Yannick heeft drie sneeuwmannetjes van hout gemaakt, zijn ook heel erg leuk en staan momenteel onder de kerst boom te pronken.
De volgende fotos zijn puur nostalgie: kerstballen van meer dan 50 jaar oud die van mijn moeder waren. Een is er met het optuigen helaas gesneuveld, en toen dacht ik, ik maak er fotos van dan heb ik dat altijd nog.

Sneeuw

Sinds een paar dagen hebben we een dik pak sneeuw! Ik wilde eergisteren al deze fotos erop zetten, maar kon niet bloggen. Nou ja, zal wel een storinkje geweest zijn van het een of het ander. Toch heb ik dit bij blogspot nog nooit gehad. Ik denk erover om daar met dit weblog verder te gaan. Ik vind het veel makkelijker om iets leuks met je blog te doen, zoals iets extras op je blog brengen, andere kleuren en dergelijke. Hier dan een paar fotos.
Deze is van woensdagochtend, toen Yannick en Christophe naar school gingen om vijf voor 8.
Hier een foto van Vanouska, in de sneeuw.

Gisteren was het hier héél mooi weer, strakke blauwe lucht, en veel zon. Echt weer om te gaan skieen, alleen kon dat natuurlijk niet zo gauw op een doordeweekse dag. Alhoewel ik denk dat de pistes die in "Les Paccots" zijn, wel gauw open gaan of misschien wel zijn. Dat is een kwartier rijden bij ons vandaan, maar dit skiegebied is tamelijk laag gelegen en niet iedere winter open.

Afgelopen zondag hebben we sinterklaas gevierd bij mijn tante, het was best gezellig. De sinterklaas was alleen verkleed als Kerstman, maar dat mocht de pret niet drukken. De dag ervoor hadden we trouwens wel een echte sinterklaas gezien, want iin het dorp wordt altijd een optocht georganiseerd. Dat eindigt bij de school en meestal blijven de mensen dan gewoon buiten. Maar dit jaar voor het eerst gingen we de sportzaal in. Het was ook berekoud en ze hadden toen heel slecht weer voorspeld. De kinderen gingen per paar klassen zingen, dat was zo ontzettend leuk. De leraren en leraressen hadden er echt iets heel moois van gemaakt, het was echt weer eens wat anders dan andere jaren.

Hier dan de foto van "sinterklaas", bij Marie-Claire.

Eindelijk ben ik weer begonnen met patchwork, en wel deze tas. Het patroontje met stofjes had ik al een hele tijd geleden besteld, en nu dan begonnen. Het gaat beter met mijn hand, maar het is nog lang niet helemaal in orde. Toch denk ik dat het over een maand of 2 echt weer goed is, al heb ik momenteel nog weinig kracht. s Nachts heb ik in ieder geval totaal geen last meer van mijn hand en arm, wat voor de operatie wel het geval was.
De voor en achterkant (paneel met 6 stroken) heb ik af, het is een supereenvoudige tas, maar leuk om te doen. Als deze klaar is, ga ik eerst een aantal UFO's afmaken, en dan pas weer iets nieuws. Ik kan nl. nog niet zo lang stofsnijden, dat is erg lastig. Maar ufo's zat om me daar de komende maanden  mee bezig te houden.

Mijn kerstkaarten zijn af, en een aantal heb ik zelfs al opgestuurd. Dit jaar heb ik ze allemaal zelf gemaakt. Op mijn andere blog kan je ze zien:
http://scrapmar.blogspot.com

Vanmiddag gaan we naar Genève, een uitje van het werk van Yves. Alleen voor het personeel en de kinderen dus. Het zal best leuk zijn, een soort van magisch circus waar ook kinderen in meedoen. Ben benieuwd.

Even wat fotos

Op de achtergrond Tosca, bijna een jaar oud en op de voorgrond Vanouska, geboren op 21 juni 2008, dus 5 maanden oud.

En hier allebei de dames in de ligstand.

Vanouska, aan de linkerkant en rechts Christophe en Yannick tijdens de herfstvakantie. Ze zaten naar een film te kijken en ineens waren ze onder zeil. Is het geen lieve foto ??

Mijn twee Narutos in actie.

Sneeuw in Leukerbad

Sinds dinsdagavond zijn we weer in Leukerbad. Het was heel erg mistig op de heenweg. Dat vind ik het allergevaarlijkste in de bergen, want je kan dan niet zo goed inschatten of je al bij een bocht bent. Omhoog naar Leukerbad zijn er een stuk of 6 echte S-bochten. En dan is het handiger als er geen mist is. Maar we zijn weer veilig aangekomen.

Gisterenavond is het eindelijk begonnen te sneeuwen. Het zat er de hele dag al aan te komen. Er ligt nu nog steeds een behoorlijk pak. Vanmiddag waren we weer naar het Burgerbad, het was een hele aparte ervaring met al die sneeuw eromheen. Hier kan je fotos zien van dit thermaalbad, er is zelfs een webcam.

http://www.burgerbad.ch

En hier een paar fotos van vanmorgen vanaf het balkon:

Morgen gaan we weer naar huis. Aanstaande maandag begint het gewone leventje weer.

Verjaardagsfeestjes

De verjaardagsfeestjes van Yannick en Christophe
zijn achter de rug. Het ging eigenlijk allemaal heel goed. We hebben
wat spelletjes gedaan, die de kinderen allemaal heel leuk vonden. Vooral het mime spel viel erg in de smaak. Ik had een dertigtal briefjes gemaakt met een woord erop wat ze moesten mimen (bijv. paraplu, zorro, bloem enz.). Toen alle woorden geweest waren, zijn we nog een tijdje doorgegaan met zelfverzonnen woorden van de kinderen. Ze
kregen er geen genoeg van! Ook hebben we een bingo-spel gedaan met zo'n apparaat. Dat vonden ze ook heel leuk, en natuurlijk ook omdat er
kleine prijsjes te winnen waren.:-))

De tip van iemand van een andere lijst om de kinderen hun kadootje te laten verstoppen in de kamer was een groot succes. De kinderen hadden dat nog nooit zo gedaan.

Verder hebben ze heel even getennist op de Wii want sommige kinderen wilden dat erg graag. En natuurlijk hebben we taart gegeten, en cake, en ik had allerlei lekkere  hapjes gemaakt zoals stukjes kaas met een
cerise-tomaatje erop, en kleine mini-sandwiches. Het was eigenlijk wel makkelijk zo 2 verjaardagen pal na elkaar want op beide verjaardagen hebben we hetzelfde gedaan. Maar ik ben nu wel blij dat het achter de rug is hoor, ik ben nu eenmaal  geen natuurtalent in het organiseren van dit soort feestjes LOL

Alex ging vannacht op vakantie naar een goede vriend van hem die in Aix-en-Provence woont. Hij kent die jongen al heel lang en is er een jaar of 4 geleden eens geweest . Wat ik dan niet zo leuk vind is dat hij met de auto gaan wil. Hij heeft natuurlijk wel z'n rijbewijs (sinds 2 maanden ...) maar het is voor 't eerst dat hij zo'n lange trip (5 1/2 uur bij ons vandaan) gaat maken in het
buitenland. Ben er toch niet helemaal gerust op, maar ja, zo is het nu
eenmaal . Als ik denk wat ik zelf op die leeftijd al niet deed, ik was
toen al lang en breed naar Zwitserland verhuisd, dus wat dat betreft...

En nu hebben we allemaal 2 weken vakantie, Yves heeft ook 2 weken vrij. We gaan denk ik af en toe een dagje weg en in de laatste week een dag of drie naar ons appartement in Leukerbad (Loèche-les-Bains) da's in de bergen, en je hebt daar heerlijke thermaalbaden :-)).

Ben er nog hoor !!

Het was de afgelopen weken weer erg druk hier in Huize Kuenzli. Eerst hadden we natuurlijk de verjaardagen van Christophe en Yannick die resp. 11 en 9 jaar oud zijn geworden. Tevens was het afgelopen 26 september alweer een jaar geleden dat mama overleed. Het is niet voor te stellen dat we nu al een heel jaar verder zijn. Ik mis haar heel erg, iedere dag, maar heb er vrede mee. Soms ben je veel sterker dan je van jezelf gedacht had. Maar op de een of andere manier, krijg je altijd de kracht in je, om zoiets aan te kunnen en te verwerken.

A.s. 17 en 18 oktober vieren we de verjaardagsfeestjes van de kids. Want dat kon ik helaas niet eerder organiseren vanwege mijn hand. Het gaat nu heel goed maar bepaalde dingen kan ik nog niet doen. Doe het soms toch, maar dat doet erg zeer. Nu moetik nog wat spelletjes bedenken voor de 2 feestjes. Vooral dat van Christophe want met 11 jaar willen ze natuurlijk geen kinderachtig gedoe.:-))

Alex en Marjo zijn sinds vanmiddag uitelkaar. Het zat er al een tijdje aan te komen en nu is het definitief. Ze waren gewoon nog te jong om al zo'n relatie te hebben en samen te wonen en dergelijke. Voor Alex is het nu een opluchting dat de kogel door de kerk is. Dat halfbakken gedoe daar werd hij heel onzeker van. Maar het is wel zielig vind ik, want ze hebben echt een fantastische relatie gehad samen, toch wel anderhalf jaar. Waarvan ze ruim een jaar samengewoond hebben. Gelukkig kan ik er met Alex heel goed over praten, hij sluit zich niet op in zijn kamer en is heel realistisch.

Van de week ga ik eindelijk een verslag van de Leukerbad vakantie met Ingrid, Laura en Ariane hier plaatsen. Heb er gewoon nog geen gelegenheid voor gehad.

Het scrappen gaat ook weer wat beter maar patchen kan nog niet. Ik kan nog geen stof snijden met het rolmes. Dat kost me teveel kracht en na twee stukjes gaat het niet meer. Woensdag meot ik naar de chirurg voor de laatste controle en dan is het achter de rug.
Omdat Halloween voor de deur staat nog ff een griezelfoto, niet groter maken als je gevoelig bent ! LOL

Hand

Gisteren was het dan zover, ik werd eindelijk geopereerd aan mijn hand. De operatie verliep perfect, alles bij elkaar ben ik een uurtje binnen geweest.
Heb niet zo veel pijn, maarmoet het wel rustig aan doen natuurlijk. Gelukkig helpen de kids me met alles,dan kan ik toch wel merken dat ze wat ouder worden.Hier een fotootje van m'n hand. Ben toch wel blij dat het nu achter de rug is. De verdoving was erg pijnlijk, verder viel het me echt heel erg mee.

Bijna vakantie

Zaterdag komen Ingrid, Laura en Ariane !!! 's Morgens komen ze aan in Genève, ik ga ze dan ophalen. Eerst gaan we dan natuurlijk eerst even bij mij naar huis. In de middag rijden we  naar Leukerbad, of voor de franstaligen: Loèche-les-Bains. Daar hebben we een appartementje (hier kan je fotos zien). Je kan daar heerlijk naar een thermaal bad, of gewoon zo wat rond wandelen, of natuurlijk ook de bergen in. In de winter is het een skiegebied (tamelijk hooggelegen, dus bijna altijd wel sneeuw in de winter.

En de rest van de tijd, waarmee we die rond zullen brengen? Driemaal raden!!

Yves zorgt voor de kids. Heb er wel mijn bedenkingen bij want zo moet Yannick dinsdag bijv. voor het eerst met school naar zwemmen, en dan moet hij ook een picknick mee. Nou ja, we hebben daar internet, en onze mobieltjes, dus wat dat betreft houden we wel contact mocht hij iets niet weten!! Oeps, moet ik alleen mijn mobieltje niet vergeten natuurlijk hé.

Het zal mij denk ik wel goeddoen, want met alle belevenissen van de laatste anderhalve week ben ik echt aan een pauze toe.  Plus natuurlijk dat het nu bijna een jaar geleden is dat mama heel ziek was en overleed. Plus dat Inès, een van onze teefjes die bij een andere familie woont, momenteel heel erg ziek is, en we denken dat het slecht gaat aflopen. Plus... enz.

Gelukkig kan ik met mijn hand toch nog makkelijk scrapkaarten maken. Dat is heel anders dan quilten of patchen. Zal ook wat scrapspullen meenemen  naar Leukerbad.

We gaan zo eten, ik ga wentelteefjes bakken voor de kinderen. Dat vinden ze altijd heel erg lekker. Het woord wentelteefjes is een van de weinige nederlandse woorden die ze kennen! LOL

Seline

Maandagochtend ben ik bij Yasemin, de moeder van Seline geweest. Mensenkinderen, wat een leed. Yasemin zit onder de medicijnen, ze mag dan ook geen auto rijden. Ze gaat meerdere keren per week naar de psychiater, hopelijk zal dat mettertijd helpen. Feitelijk is het allemaal nog erger dan dat ik gedacht had, dit had gewoon inet mogen gebeuren.

Seline ging begin van het jaar voor drie maanden naar Péru. Daar werkte ze voor een zwitserse humanitaire instantie, gerund door katholieke zusters. Seline werd daar heel erg ziek, kreeg last van constante diarrhée en ging toch door met werken . Ze had 20 kinderen om voor te zorgen, en geen enkele hulp, ook geen enkel contact met anderen. Die situatie heeft ervoor gezorgd, dat ze uitgeput raakte. Ze heeft daar zelfs in het ziekenhuis gelegen, maar ging na 2 dagen weer gewoon werken. In die drie maanden dat ze daar geweest is, viel ze 8 kilo af, en ze was al mager voorheen. De combinatie van ziek zijn, uitgeput raken, doorgaan met werken en al dat leed wat ze daar gezien heeft, hebben er voor gezorgd, dat ze compleet geestelijk depressief werd. Haar ouders wisten van niets! Seline werd daar ook helemaal niet ondersteund of wat ook, en zelf deed ze tov haar ouders of alles oké was. Haar ouders hebben haar opgehaald, en toen ze thuis was, bleek pas hoe erg het met haar was. Zowel psychisch als lichamelijk. Begin augustus is ze verdwenen. Ze heeft zich in de Sarine, een rivier, verdronken en werd pas 10 later teruggevonden (ze lag helemaal op de bodem). Vreselijk !! Gelukkig hebben Yasemin en Christian nog een zoon, Marc. Die jongen was op delagere school Alex z'n beste vriend. Daardoor hadden we best veel contact met Yasemin en Christian. De laatste jaren minder, omdat Yasemin was gaan werken.

Overigens, Seline was voordat ze naar Péru ging, totaal niet depressief! Ze had een vriend, en stond al voor oktober 2008 bij de Universiteit in Lausanne ingeschreven. Ze sprak goed spaans, en wilde dat perfektioneren, plus iets humanitairs doen. Yasemin en Christian zijn nu bezig, om die organisatie aan de tand te voelen, want het is natuurlijk niet normaal, dat een meisje van 20 die daar heengaat, niet in de gaten gehouden wordt. Als excuus gaven ze al aan, dat Seline meerderjarig was.... Het zal geen verschil maken, maar je wilt ergens toch dat die mensen alles eraan doen, zodat het niet nog eens gebeuren kan.

Hier haar foto:

Auf Bitte der Familie der vermißten Person verbreitet die Kantonspolizei Freiburg raschestmöglich die folgende Vermißtmeldung. Vermißt wird: Seline Nessensohn, geboren am 03.02.1988, wohnhaft in Freiburg. Frau Nessensohn wird seit Samstag, 2. August 2008, gegen 17 Uhr 00 ab ihrem Wohnort vermißt.

Details:

Frau Nessensohn ist von schlanker Statur, 173 cm groß, hat dunkle kastanienbraune nackenlange Haare kastanienbraun und grüne Augen.

Bei ihrem Verschwinden war sie bekleidet mit einem ärmelosen grauen “débardeur”, einem schwarzen Pulli, vermutlich mir einer blauen Jeans und schwarzen Schuhen mit roten Schnürsenkeln. Die junge Frau spricht fließend französisch, deutsch, englisch und spanisch.
Zeugenaufruf: Wer Angaben über den Verbleib der vermißten Frau machen kann, möchte sich bitte unter Tel. 026 305 17 17 an die Kantonspolizei Freiburg oder auf jeder nächstgelegenen Polizeistation melden.

Kapot

Om middernacht belde Alex op, we lagen nog niet op bed. Hij was met Marjo uit in Bulle (een stad) en hoorde van een vriendin dat de dochter van kennissen van ons, zelfmoord heeft gepleegd. Alex was dik bevriend met haar broer, Marc. Marc ging ook eens met ons mee op vakantie. Ik vind het zo erg voor die mensen. Seline,  zo heet het meisje, was naar Pérou geweest, en later bleek dat ze daar zoveel armoede en dergelijke heeft gezien, dat ze het leven niet meer aankon. Ze heeft  zelfs nog een brief voor haar ouders achtergelaten waar ze alles in uitlegt, zodat ze zich niet schuldig hoefden te voelen. Ze was wel al erg labiel voordat ze die reis maakte, en nu blijkt maar weer eens hoe gevoelig jongeren op die leeftijd zijn voor alle ellende in de wereld.

A.s maandag zal ik Yasemine (de moeder) bellen, want wij wisten van niets en zijn ook niet naar de begrafenis geweest afgelopen 13 augustus, een dorp verderop. We hebben door de jaren heen altijd een heel goed contact met die ouders gehad.

Alex was er ook kapot van, dat blijkt wel als hij ons om middernacht voor zoiets belt.

Bijpraten

Wat is het allang geleden dat ik geblogd heb! De tijd gaat ook zo snel. InNmiddels heb ik ook een blogje met mijn scrapkaarten gemaakt, dus dat is ook een beetje de boosdoener. http://scrapmar.blogspot.com

Er zijn zoveel dingen gebeurd de laatste weken. Vanmorgen ging de eerste pup alweer weg. Dat is altijd een heel gedoe want er komt op papier gebied nog heel wat bij kijken. Maar het is een hele aardige familie en ik denk dat Vickie daar goed terecht is gekomen.
Links een foto van Vickie en familie, en rechts onze Vanouska, die we normaal gesproken, houden.
            

Vanmiddag ben ik naar mijn 2e keer Reiki geweest. Op zich voel ik me niets anders, maar ik denk dat het me toch wel helpen zal om af te vallen. De vrouw die dit doet is "Master", ze mag er ook les in geven. En haar methode (veel praten) helpt me hopelijk.

Volgende week donderdag is het uit met de pret en gaan de kids weer naar school. Het doet ze goed, vakantie vieren, maar weer naar school is ook weer héél goed voor ze.

Laura is deze week met haar man naar Zwitserland, een reisje voor zijn 50e verjaardag. En hopelijk komt ze volgende week hier langs!! Dat zou ontzettend leuk zijn.

En over 2 weken komen Laura (jaja, die neemt het ervan hé), Ingrid en  Ariane voor een weekje over. Ik ga ze dan in Genève ophalen en we brengen dan dat weekje door in Leukerbad, waar we ons appartementje hebben. Daar zijn heerlijke thermaalbaden, en ik denk dat we de rest van de tijd ook wel doorkomen. Het ligt in de bergen, dus mocht het weer meewerken gaan we vast wel een keer (met de gondelbaan LOL) naar boven. Ik verheug me er heel erg op. Het zal ons allevier goeddoen, het is daar een heerlijke rustige omgeving en die thermaalbaden zijn ook goed voor de gezondheid.

Yves zal die week hier voor allemaal zorgen. We hebben tegen die tijd nog maar 3 pups, eentje van ons, eentje gaat pas 1 oktober weg, en 1 reutje is nog niet gereserveerd.

Verder ben ik steeds druk met kaarten maken want borduren, en vooral stof snijden is erg lastig met mijn lamme hand. Daar gaat half sept. ook verandering komen.

Nog een vraagje aan Erna en Margreet (Avontuur), ik ben van jullie allebei het emailadres kwijt. Misschien kunnen jullie me nog eens mailen?

Pups 5 weken

Ik weet het, er staat 5 weken oud, maar deze foto's zijn vorige week gemaakt. Ongelooflijk hoe snel ze groeien en wijzer worden, en kattekwaad uithalen zoals door het waterbakje heen lopen enz.

Morgen gaan ze voor het eerst naar buiten, dat zal mij benieuwen hoe dat gaat. Ik denk dat het  prima gaan zal trouwens.

Afgelopen week was de man van Lise (Yves 's zuster) jarig. We vierden het bij hun in de tuin, het was die dag schitterend weer. 

jong en oud - de hele familie van Yves, behalve Yves  zelf, want hij moest die dag gewoon werken!

Leuk!!!

http://fadingflowers.wordpress.com/2007/10/27/puppy-born-with-love-heart-pattern-in-fur/

Wat een schatje hé! Er staat ook nog een youtube filmpje als je naar beneden scrolt.

Nieuwe Foto's

Eindelijk weer een blogje. De pups groeien zo ontzettend hard. Afgelopen zaterdag (dus met 1 week oud) waren ze allemaal al verdubbeld in gewicht. En dat met 7 pups. De papieren heb ik zojuist ingevuld voor de stambomen en dergelijke, dus de namen staan nu vast. Het zijn de volgende namen geworden, reutjes: Valdi, Victor en Viking, teefjes: Vanina, Vanouska, Vickie en Vitamine.

Als je de foto vergelijkt waar Indy ligt met haar pups nu, en toen ze net geboren waren (even naar beneden scrollen) dan zie je heel goed hoe hard ze gegroeid zijn.

Pups geboren

Vanmorgen tussen 10h45 en 13h00 zijn de pups van Indy en Okidoki geboren.
Het zijn 4 teefjes en maar liefst 3 reutjes. Ongelooflijk zoveel, want Indy is helemaal niet speciaal groot. Alles ging uitstekend, Indy was heel kalm en deed het perfekt.

Zo zag Indy er uit zoals ze was voordat de bevalling op gang kwam!

Goedgekeurd

Vanmorgen om half 9 had ik een afspraak in het ziekenhuis voor een echo van de nieren en de borsten. Mijn jaarlijkse contrôle. Afgelopen week ben ik er toch wel erg mee bezig geweest. Hoe ouder je bent, hoe groter het risico. Het was een hele aardige radioloog die ik al eens eerder had gehad. Hij vertelde dat zijn vrouw ook hollandse is, en dat ze ook 3 zonen hebben. Verder is hij ook van 25 oktober net als ik. Typisch vind ik dat!

Maar goed, hij heeft alles heel goed gecontroleerd en gelukkig is er niets  bijzonders te zien, dus dat betekent dat ik weer goedgekeurd ben voor een jaar !!!!!!. Maandag nog wel even bloed laten prikken en urine wegbrengen, maar daar krijg ik dan 16 juni de uitslagen van. Mensen, wat ben ik opgelucht!

neuroloog

Vanmorgen had ik dan eindelijk de langverwachte afspraak bij de  neuroloog voor mijn rechterhand. Ik kreeg meteen de uitslag van de neuroloog en dat was Karpaal tunnel syndroom en maar 1 mogelijkheid: opereren. Ze doen tegenwoordig ook nog wel eens andere methodes zoals infiltratie maar volgens de dokter zou dat niet afdoende helpen. Nu is de hamvraag: wanneer want ik heb geen tijd voor een operatie LOL Eind juni krijgen we normaal gesproken weer een nestje. en begin september krijg ik 3 quiltvriendinnen/zusjes op bezoek, waar ik me overigens heel erg op verheug !!! Dus dat wordt dan vanaf half september, daarna maakt het me niet zoveel uit. Als ik mijn rechterhand maar weer terugkrijg LOL.

In de loop der maanden (eigenlijk kan je het wel over jaren hebben) is mijn rechterhand steeds erger achteruit gegaan. En je went ook een beetje eraan, dat je bepaalde dingen niet goed meer kan of dat je steeds een slapende arm/hand hebt. Had b ijv. ongemerkt het breien opgegeven, wat daar had ik echt heel erg veel last bij. Net zoals bij biezen aannaaien op de hand enz. Het borduren wat ik nu doe op de blokken van Leannes House gaat wel, omdat ik steeds het werk moet draaien. Maar ik kan het niet langer dan een half uur achter elkaar.

Het onderzoek was trouwens niet echt een pretje. Je krijgt dan steeds van die elektrische schokjes, soms wel 10 maal achter elkaar. Opzich is het niet echt heel pijnlijk maar gewoon een kl.te gevoel.  Watwel heel leuk was, was dat ik de assistente die het onderzoek kende. Eigenlijk herkende zij mij, want ik herken nooit mensen.:-)))  Is soms wel eens lastig het lijkt dan net of je het expres doet terwijl dat niet zo is.

Fotootje van de babys leeftijd 1 week:

Geluk

Vanmiddag om kwart over twee waren we bij de KNO arts in Vevey, die Christophe vorige week geopereerd had. De uitslag was gelukkig goed, en het "groeisel" oftewel de poliepen waren niet kwaadaardig. Hij moet nog wel sprayen, en zodra hij weer iets heeft in de stijl van voorhoofdsholte ontsteking moeten we hem meteen bellen en een afspraak maken. Niet meer eerst naar de huis- of kinderarts. Al met al geen ongunstige berichten. Wat kan een mens toch in spanning zitten hé.

Tosca (liggend) en Lola (rood van kleur)

Leanne's House blok 1

Leannes House, blok 1.
Het 2e blok is al klaar, maar moet nog geborduurd worden.

Gisteren zijn er 3 baby caviaatjes geboren, ze heten: Félix, Florette en Fanny.

Schattig hé? Félix is de linker, zwart en wit, in het midden Florette en rechts Fanny.

11 uur lang in het ziekenhuis...

Wat ben ik blij dat we weer thuis zijn! Vanmorgen precies om 8 uur wandelden Christophe en ik het ziekenhuis in. Op de kinderafdeling was helaas vandaag geen plaats dus mocht hij naar de afdeling Privéverzekerden. Een hele etage is daarvoor gereserveerd. Ik had er geen idee van dat er nog zoveel mensen privé verzekerd waren trouwens. Maar ergens had ik het fijner gevonden op de kinderafdeling. Daar zijn de verpleegsters echt op kinderen ingesteld. Na 2 1 / uur wachten (..................................) was Christophe eindelijk aan de beurt. Later bleek dat hij op de ok afdeling nog ruim een uur heeft liggen wachten. Pas 2 1/2 uur later mocht ik naar hem toe op de kamer waar ze wakker worden. Een soort zaaltje met alle bedden naast elkaar. Mensen wat was ik zenuwachtig in die tijd geworden.

De ingreep was toch veel zwaarder dan gedacht. De sinusholte onder zijn rechteroog zat dus vol met poliepen en die hebben ze er meteen uitgehaald. Hij heeft heel erg gebloed en ze hebben zelfs bloed afgenomen om de thrombocyten te testen, maar dat bleek gelukkig normaal te zijn.

Wat laten die doktoren toch altijd op zich wachten. Pas om 6 uur kwam de KNO arts langskakken. Ach, hij is heel aardig en heeft het gewoon erg druk maar toch hé. Je wilt gewoon weten wat ze gedaan hebben en hoe het gegaan is. De verpleegsters gaven daar geen antwoord op. Maar vandaar dus dat we pas om half acht 'savonds weer thuiswaren. Precies 12 uur waren we weggeweest.

Christophe moest al een paar keer overgeven in het ziekenhuis en net heeft hij voor de 6e keer overgegeven, bijna alleen maar bloed. Vervelend want hij kan ook nog niets drinken. Zometeen mag hij een zetpil hebben tegen het overgeven. Ik hoop dat dat werkt.

Volgende week woensdag moeten we komen voor de uitslag van het onderzoek. Want de poliepen worden ook onderzocht. We hopen er maar het beste van. Mijn moeder had ook poliepen, maar die kwamen steeds terug. Hopelijk is dat bij Christophe niet het geval. Afwachten maar weer.

Morgen

Morgen moet Christophe naar het ziekenhuis voor een dagopname. Hij krijgt dan onder gehele narcose een sinuscopie, waarbij ze gaan kijken wat er zit. De sinus onder een van z'n ogen is nog steeds niet schoon. Dus zit er wat en dat gaan ze dan dus onderzoeken. Tussen 4 en 6 vanmiddag mag ik bellen om te horen hoe laat we komen moeten morgenochtend. Yannick brengen we waarschijnlijk vanavond weg naar mijn schoonouders. Die is morgen ziek :-)) Niet echt natuurlijk, maar we weten geen andere oplossing. Het kan zijn dat we daar al om 7 uur moeten zijn. Hij heeft wel vriendjes maar of de moeders werken (en de kids zijn alleen) of de moeder heeft 't zo druk dat ik het niet vragen wil (net bevallen). Dus ja, wat moet je dan. Onze buurvrouwen zijn heel aardig maar niet kindgeschikt (LOL), de andere buurvrouw werkt, enz. Da's soms wel lastig om geen familie te hebben hier. Maar ja, wij doppen onze eigen boontjes gewoon, zoals we al van af het begin af aan gewend zijn.

Hopelijk valt de ingreep morgen mee en weten we dan al wat. Anders krijgen we de uitslag pas een week later.

Weer achter de rug

Gisterenochtend om 8 uur moest ik komen voor het darmonderzoek (colonoscopie). De dag daarvoor was het niet zo gezellig. Vanaf het middageten mocht ik alleen nog semi-vloeibaar (gemalen soep, vla, dat soort dingen) hebben, en 's avonds alleen nog vloeibaar. Ik heb ook alleen maar 2 grote bekers koffie met melk gedronken 's avonds. Daar tussendoor moest ik 3 liter "Cololyt" wegwerken. Geen pretje maar ach, er valt door te komen. Nu ben ik weer goedgekeurd voor drie jaar, en daar gaat het om. Ben trouwens ontzettend opgelucht. Wel moet ik begin juni nog komen voor bloedonderzoek en een nierscan. Voor dat laatste moet ik nog een afspraak maken trouwens.

Gisterenmiddag was ik nog hardstikke moe, en heb niets (nou ja, vrijwel niets dan) gedaan. Lag lekker op de bank en prompt kreeg ik in één uur 4 telefoontjes. Zal je altijd zien. Het lijkt wel of de mensen het expres doen. LOL

Vanmiddag moet ik nog met Christophe naar de anesthésiste, voor zijn ingreep van volgende week. Affijn, we hebben genoeg te doen. Ik verveel me echt niet hoor, mochten jullie dat denken!!

Kleine caviaatjes die we vorig jaar hadden. Leuk hé??

Moederdag 2

En dit heb ik afgelopen zondag van Yannick en Christophe gekregen:
Een heel leuk doosje voor theezakjes in te bewaren en hij is al in gebruik in de keuken:
En van Yannick een ecru-kleurig etui (was al kant en klaar) met ritsje en daarop geborduurd en verschillende knopen van Fimo klei erop vastgezet (tulpen, zon enz.).

En van Yves nog een mooie bos bloemen! Afgelopen zondag waren we naar mijn schoonmoeder, mijn schoonzusje en man met hun 2 zoontjes waren er ook, dus het was best gezellig. Het was alleen jammer dat het geen mooi weer was. Maar ja, je kan niet alles hebben hé. De oma van Yves woont bij z'n ouders en het gaat niet goed met haar. Ze kan niet meer lopen wat ze voorheen wel deed, en kan ook niet meer naar de wc. Mijn schoonmoeder vind dat een ramp en is daar vies van. Nog een geluk dat het nu pas is, pas, want de oma van Yves (grandmaman) wordt in juni 98 jaar ! Als ze het haalt dan. Het is een heel lief mensje.

Dit is een foto van onze diverse caviastallen:

Ik wilde hier nog een fotootje van mijn cavias plaatsen maar van de beheerders van web-log zeiden, doe het zelf maar! Krijg geen foto meer op m'n blog. Misschien overbelast. Dan komt he volgende keer wel. De cavia hiernaast is een Peruaan en heet Speedy. Erachter zie je nog een kleine Teddy CH (bokje) met de naam Naruto. (hoe kan het anders hé.) LOL